Mijn behoefte me uit te drukken in een kunstvorm als schilderen heeft te maken met het scheppen van ruimte. Door ruimte schilderkunstig te gebruiken creëer ik nieuw begrip voor vorm.

Dit opent perspectieven zowel naar binnen als naar buiten. Het verkennen van een innerlijke ruimte kan ik uitdrukken in een zekere mate van abstractie. Ik verleg de logische verbanden zodat de betekenis van mijn beelden iets toevoegt aan het oorspronkelijke uitgangspunt.

Dit (abstractie in de schilderkunst) biedt ruimte voor meerdere interpretaties van een schilderij.

Als het goed is biedt mijn werk mensen ook de ruimte, voor emoties, voor introspectie, voor het maken van tijd , voor het er zijn. Heidegger heeft veel geschreven over het “Zijn”. Aanwezig zijn met alle aandacht voor wie je bent en voor je omgeving. Natuurlijk zitten daar zoals dat heet holistische gedachten achter. Het menselijke groeien naar bewuster met alles in het leven om te gaan. Ik vind dit een aspect dat gemakkelijk verloren gaat in het leven van alledag, en wil dit graag tevoorschijn roepen met mijn kunstwerken.

Omdat de kunst ook grensverleggend kan en mag werken is kunst hoopvol, toekomstgericht, gericht op groei en bloei.

In mijn schilderijen gaat het vaak over groei en bloei, over transformatie.

Ook over het feit dat waarneming veel subjectiever en onbetrouwbaarder is dan wij als mens zouden willen geloven. Wat we denken te zien zit bij nader onderzoek soms compleet anders in elkaar.

Dat heeft consequenties voor ons als mens, het maakt dat we voorzichtiger moeten zijn met onze oordelen, omdat het ook vooroordelen kunnen zijn. Wie die zich aangetrokken voelt door mijn kunstvormen geeft zichzelf een cadeau van ruimte, van tijd nemen om even bewust te genieten van het beleven van kleur, en, naar ik hoop, om daarmee nieuwe energie opladen voor de verwezenlijking van zijn of haar eigen dromen.